ALBANIA

   W drugiej połowie października br. gościliśmy w naszych polskich prowincjach prowincjała z Albanii 0. Flavio Cavalini rodem z Wenecji. Pobyt ojca Falvio miał na celu przybliżyć przede wszystkim nam franciszkanom sytuację Kościoła i Zakonu w tej części Europy, którą często nazywa się "białą Afryką". Dlaczego "biała Afryka"? Również i ja zadałem podobne pytanie ojcu Flavio. Sytuacja ekonomiczna, polityczna i społeczna w dużym stopniu przypomina kraje afrykańskie. Korupcja, wyzysk człowieka, niesprawiedliwość, ogromna bieda i bezrobocie, to obraz tej części Europy. Kościół katolicki istnieje w Albanii od czasów św. Pawła Apostoła jednak na przestrzeni lat przeżywał bardzo trudne koleje. w trudnych chwilach dla albańskiego kościoła podporą i zwiastunem dobrej nadziei byli zawsze Bracia Mniejsi. 

Obecność ich zapoczątkował sam św. Franciszek, kiedy wracając z Ziemi Świętej zatrzymał się w Dalmacji. Już w roku 1240 mamy pierwszą fundację klasztoru i kościoła w Lezhe, który dziś w swoich murach gości braci nowicjuszy. Setki lat prześladowania i islamizacji było powodem masowej emigracji z pobudek religijnych do pobliskiej Italii. Część katolików, która pozostała w kraju zmuszona była opuścić swoje domostwa i uciekać wysoko w góry. Tam przetrwali w bardzo trudnych warunkach do dnia dzisiejszego. Okres powojenny to dla Albanii kolejna próba sił. Katolikom trzeba było stawić czoła masowej ateizacji. W roku 1945 prowincja franciszkańska św. Antoniego liczyła przeszło 100 braci. W roku 1990 pozostało ich zaledwie 8, wszyscy inni w dużej mierze zginęli w obozach pracy z wycieńczenia, co niektórzy w bestialski sposób zamordowani o czym dają świadectwo wierni.
   Dziś nasz Zakon Braci Mniejszych w Albanii reorganizuje się. Zostały otwarte domy formacyjne tzn. małe seminarium, postulat, nowicjat i seminarium duchowne. W roku 2000 prowincja św. Antoniego będzie przeżywała wielką radość, doczeka się pierwszych braci, którzy otrzymają święcenia kapłańskie.
   Polska reprezentowana jest przez dwóch braci z prowincji św. Jadwigi Śląskiej z Wrocławia. Za ich pracę Bogu niech będą dzięki!

Powrót do strony Sekretariat Misyjny