HISTORYCZNE SPOTKANIE

   W dniu 21 września w klasztorze Ojców Franciszkanów Konwentualnych w Warszawie na ul. Zakroczymskiej odbyło się pierwsze w historii naszych polskich prowincji spotkanie Sekretarzy Misyjnych trzech rodzin franciszkańskich. W ramach spotkania, któremu przewodniczył Ojciec Prowincjał Józef Łapiński ofm Conv., koordynatorem dziesięciu sekretarzy został o. Krystian Pieczka ofm z prowincji św. Jadwigi z Wrocławia.

   POŻAR W MISJACH

   Dnia 15 sierpnia br. w miejscowości Assencion de Guaraios, gdzie proboszczem jest o. Kazimierz Falkus wybuchł pożar, który pochłonął 1/3 parafii. Około 560 domów zostało całkowicie spalonych. Parafia o. Kazimierza przeżywa bardzo trudny okres, lecz dzięki pomocy zorganizowanej w ramach naszej prowincji udało się już przesłać na konto parafii ok. 10.000 DM. W imieniu o. Kazimierza i jego parafian chciałbym bardzo serdecznie podziękować współbraciom w kraju i za granica za zorganizowanie pomocy materialnej.

   WIZYTA W MAROKU

   W odpowiedzi na list Ojca Generała 0. Giacomo Bini, "Obecność franciszkańska w Maroku", prowincjałowie naszej konferencji wydelegowali celem rozpoznania sytuacji Zakonu w Maroku o. Dymitra Żeglina, który razem z o. Maurycym Oramusem, wieloletnim misjonarzem Konga, odwiedził wszystkich braci przebywających w tym kraju. Dwudziestu pięciu braci pracujących w dziewięciu konwentach, których średnia wieku sięga 65 lat, to pozostałość po licznych konwentach i 1iczących ok. 200 braci francuskich i hiszpańskich kustodiach.

   MISJONARZE NA URLOPIE

   Podczas tegorocznych wakacji gościliśmy na urlopie w kraju o. Zbigniewa Kusego z Republiki Środkowoafrykańskiej. Ojciec Zbigniew od 20 lat pracuje na afrykańskim lądzie.

Początkowo przez 10 lat pracował w obecnym Kongo, gdzie przez sześć lat był magistrem nowicjatu prowincji św. Benedykta. Od 1989 roku pracuje w miejscowości Obo w Republice Środkowoafrykańskiej. Dziękuję mu za jego zaangażowanie duszpasterskie w czasie urlopu. Odwiedził on wiele polskich parafii, domów zakonnych, domów formacyjnych.

   Po rocznym pobycie we Francji na studiach z zakresu misjologii i teologii ogólnej do Republiki Środkowoafrykańskiej (RCA) powrócił o. Barnaba Dziekan, który rozpocznie swoją pracę misyjną na nowej placówce w Obo.
   Po ukończonym kursie języka francuskiego w Belgii do pracy w RCA, wyjechał ojciec Bertrand Sosnitza. Wręczenie krzyża misyjnego odbyto się 9 października w naszym kościele w Tychach (ostatnie miejsce pracy o. Bertranda w Polsce), ceremonii przewodniczył o. Józef Czura, Prowincjał.

   SPOTKANIE MISJONARZY - DUSZNIKI ZDRÓJ 1999

   W dniach od 27 do 29 lipca br. w franciszkańskim klasztorze w Dusznikach Zdroju odbyło się drugie już spotkanie misjonarzy z wszystkich polskich prowincji przebywających na urlopie. W ramach spotkania został wygłoszony referat o tematyce misyjnej Ojca Prowincjała dr Marka Wacha z prowincji Matki Bożej Anielskiej z Krakowa. Obecni byli misjonarze z Togo, Konga, RCA, Boliwii, Estonii i z Ziemi Świętej. Łącznie było nas 17 osób. Spotkaniu od samego początku towarzyszyła bardzo przyjemna, iście franciszkańska, pełna radości atmosfera.

   ZJAZD SEKRETARZY KONFERENCJI KONSYLIUM MIĘDZYNARODOWEGO DS. EWANGELIZACJI MISYJNEJ

   W dniach od 13 do 21 lipca br. w Jerozolimie odbyło się Międzynarodowe Konsylium Sekretarzy Konferencji ds. Ewangelizacji Misyjnej, zorganizowane przez Sekretarz Generalnego Fr. Nikolas Zumbalde. Temat spotkania był następujący: ,,Nowe czasy, nowe wyzwania". Konferencję zachodniosłowiańską reprezentował sekretarz konferencji o. Dymitr Żeglin, który przedstawił re1ację z działalności sekretariatu konferencji zachodniosłowiańskiej z ostatnich dwóch lat.

   WIZYTA OJCA PROWINCJAŁA JÓZEFA CZURY WRAZ Z SEKRETARZEM DS. EWANGELIZACJI MISYJNEJ W BOLIWII W DNIACH OD 25 MAJA DO 15 CZERWCA BR.

   Na przełomie maja i czerwca 1999 roku wraz z Ojcem Józefem Czurą Prowincjałem naszej katowickiej prowincji odwiedziłem jeden z najuboższych krajów Ameryki Łacińskiej -Boliwię. Jest to kraj terytorialnie trzy razy większy od Polski, liczy 8 mln mieszkańców w większości skupionych w trzech miastach, stolicy La Paz, Santa Cruz de la Sierra i Cochabambie.
   Od 23 lat w tym kraju pracują ojcowie wywodzący się z naszej prowincji Wniebowzięcia NMP w Katowicach Panewnikach jest ich sześciu. W tym miejscu pozwolę sobie podać ich imiona: 0. Kazimierz Falkus z Panewnik od 1976 roku w Boliwii, 0. Dominik Mazur z Opola od 1976 roku w Boliwii, 

0. Gustaw Mazur z Opola od 1982 w Boliwii o.Cezary Domagała z Panewnik od 1985 roku w Boliwii, 0. Eugeniusz Kantor z Chorzowa od 1985 roku w Boliwii i 0. Sykstus Gajda z Bytomia od 1987 roku w Boliwii.Celem naszego wyjazdu było dotarcie do wszystkich naszych misjonarzy, zapoznanie się z warunkami w jakich pracują, poznać ludzi z którymi żyją na co dzień. W sumie przelecieliśmy, przejechaliśmy i przepłynęliśmy ok. 30 tyś. kilometrów docierając m.in. do dżungli, gdzie jak mówił przebywający tam od dziesięciu już lat O. Euzebiusz Konkolewski "kończy się świat". Boliwia to kraj bardzo zróżnicowany klimatycznie, od tropiku poprzez klimat umiarkowany aż po leżące powyżej 5 tyś. m.n.p.m. andyjskie lodowce. To także kraj o niezwykle bujnej i urozmaiconej przyrodzie, ale przede wszystkim to kraj bardzo uczciwych żyjących na skraju nędzy ludzi. Spotykając się z tymi ludźmi dziwiłem się skąd bierze się w nich tak wielka radość życia. Przecież nic nie posiadają, żadnego majątku, bogactwa, wykształcenia, jednak zawsze są uśmiechnięci. Ileż trzeba się uczyć od tych prostych ludzi, serdeczności, życzliwości i gościnności. 

Większość naszych ojców pracuje w diecezji Nuflo de Chavez, którą prowadzi bawarski biskup Antonio Eduardo Bosl. Diecezję stanowi 360 punktów duszpasterskich, które obsługiwane są przez 16 księży. Te liczby mówią za siebie. Jesteśmy w stanie wyobrazić sobie jak wygląda ich praca. Jeżeli jeszcze uświadomimy sobie, że dojazd do wiosek kosztuje wiele wysiłku, w całej bowiem Boliwii jest tylko dwa tysiące kilometrów asfaltu, to mamy obraz ich pracy. Wystarczy dwie godziny deszczu i droga zamienia się w rwący potok, którego nie jest wstanie pokonać nawet samochód terenowy z napędem na cztery koła. W takich sytuacjach jak mówią misjonarze trzeba uzbroić się w cierpliwość, trzeba poczekać aż droga wyschnie. W tym momencie my Europejczycy, którzy jesteśmy zdeterminowani w życiu zegarkiem i terminami wysiadamy nerwowo. Natomiast Boliwijczycy i pracujący tam misjonarze powiedzą "SE DIOS CHIERE", jeżeli Bóg chce to dojedziemy dzisiaj, a jeżeli nie chce to dojedziemy jutro. Sami widzimy, ze podróżowanie w Boliwii nie jest proste. Są to jednak sytuacje do przezwyciężenia. 

Gorzej się maja sprawy ze zdrowiem. Klimat tropikalny niesie ze sobą wiele niebezpieczeństw. Insekty, w tym komary roznoszące malarię, jadowite węże, pająki, nietoperze wampiry, no i strasznie zanieczyszczona woda. Wydaje mi się, ze Bóg potrzebuje tych naszych braci w Boliwii skoro w obliczu tylu niebezpieczeństw pozostają oni bez większego uszczerbku na zdrowiu. W prawdzie kilka lat temu jeden z polskich franciszkanów zginął tragicznie, ukąszony przez osy, to jednak wszyscy pozostali są w dobrej kondycji za Co Bogu niech będą dzięki.
   Na pewno czytając ten artykuł zastanawiasz się, co ja mogę zrobi dla misji, tych bardzo dalekich i tych bliższych? Pamiętaj, ze Twoja modlitwa może wiele zdziałać i jestem głęboko przekonany, że już wiele zrobiła i pomogła naszym misjonarzom.
   Za wszelkie dobro okazane im, za Twoja modlitwę, za Twoją ofiarę w ich imieniu dziękuję Ci!
   Jako bracia franciszkanie z naszej strony obiecujemy modlić się w intencji dobrodziejów misji, odprawiając w Waszej intencji Co miesiąc w drugi czwartek miesiąca o godz. 18.30 w panewnickiej bazylice Msze św.

   Z franciszkańskim "Pokój i Dobro"

   O. Dymitr Żeglin OFM
   Prowincjalny Sekretarz ds. Misji

   SPOTKANIE RODZICÓW MISJONARZY

   Dnia 15 maja br. w panewnickim klasztorze odbyło się doroczne spotkanie rodziców i krewnych naszych braci misjonarzy. W ramach spotkania została odprawiona Msza św. której przewodniczył Wikariusz prowincji O. Bonawentura Krzemień. Msza św. była poprzedzona konferencją wygłoszoną przez O. Artura Noworzyna, przełożonego naszego domu w Zabrzu.